خانه » تاریخ » چرا باید تاریخ بخوانیم؟
چرا باید تاریخ بخوانیم؟

چرا باید تاریخ بخوانیم؟

اهمیت مطالعه تاریخ

بعد شکست های زیاد عباس میرزا ، او از « ژوبر» سفیر فرانسه سوالات عمیق و منحصر به فردی پرسید. یکی از این سوالات چنین بود:

چه قدرتی موجب برتری شما، نسبت به ما می‌شود؟ و علت پیشرفت‌های شما و ضعف دائمی ما در چیست؟

– آیا پرتو آفتاب قبل از آنکه به شما برسد ما را روشن میکند، برای ما برکت کمتری را موجب میشود تا برای شما؟

می‌توان از این گونه سوالات عباس میرزا به این نتیجه رسید که گزینش‌های اشتباه و اعمال نادرست پیشینیان و نیاکان ما ، هر کدام به نحوی مانند چنگی است که بر تن ما زده می‌شود. عباس میرزا نیز چنین بود و در آخر زجر کشیده شده از این عوامل موجب مرگ او شد. این طور به نظر می‌رسد که هنوز که هنوز است دستان او از گور بیرون مانده اند تا شاید بتواند برای پیشرفت و ترقی این خاک کاری کند.

ایران و آریاییان

زمانی که از ایران صحبت می‌کنیم باید این نکته را مشخص کرد که آیا منظور درباره اقوام و مردمانی است که از ابتدای در مرز سیاسی ایران امروزی می‌زیستند یا مردمانی که در طول به هر نحوی خود را ایرانی می‌نامیدند.

به هر روی ، این روزها در اکثر مواقع هر گاه سخن از تاریخ ایران است، هدف نهایی مورد دوم است که پیشتر ذکر شد. این عامل موجب شده است که گاه شروع تاریخ ایران را از ورود به فلات ایران بدانند ( که البته نام ایران نیز از گرفته شده است) . اما این موضوع به این معنی نیست که پیش از ورود ، فلات ایران خالی از هر گونه سکنه بوده است.

نظریه‌ای که امروزه بیش از هر نظریه ی دیگری در میان صاحب‌نظران مقبول است این است که قبایلی که خود را آریایی می خواندند، در اواخر هزاره ی دوم پیش از میلاد -در این تاریخ اختلاف بسیار است- به فلات ایران سرازیر شدند. از بررسی اساطیر و زبان ایشان برمی‌آید که خویشاوندی نزدیک با هندیان داشته  و گویا پیش از آمدن آنان به ایران و مهاجرت دسته ی دیگر به هند با هم می‌زیسته اند. به هر حال آن چه مسلم است این است که هر دو دسته خود را آریایی می‌خواندند.

به باور دانشمند ایرانی‌شناس، گراردو نیولی، یکی از دو رود جیحون یا هیرمند، «مبدأ اولیه خلقت جانداران در زمین» در آئین زرتشتی و کتاب اوستا و سرزمین ایرانویچ است.

به باور دانشمند ایرانی‌شناس، گراردو نیولی، یکی از دو رود جیحون یا هیرمند، «مبدأ اولیه خلقت جانداران در زمین» در آئین زرتشتی و کتاب اوستا و سرزمین ایرانویچ است.

بخش بندی تاریخ ایران

معمولاً تاریخ ایران را به دو دوره کلی « ایران پیش از اسلام » و « ایران پس از اسلام » تقسیم می‌کنند:

دودمان‌های دوران پیش از اسلام

مادها (آغاز قرن هشتم ق. م.۵۵۰ ق. م.)  بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله

دیاکو- هووخشتره   (۵۵۹ ق. م.- ۳۳۰ ق. م.) بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله کوروش- داریوش

سلوکیان (۳۳۰ ق. م.- ۱۲۹ ق. م.) بنیان‌گذار سلوکوس یکم

اشکانیان (۲۵۶ ق. م.- ۲۲۴ م.) بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله اشک یکم – مهرداد یکم ارد یا اشک سیزدهم

ساسانیان (۲۲۴ م.۶۵۲ م.) بنیان‌گذار (اردشیر بابکان) – بنیان گذار و سلاطین مهم سلسله شاپور اول، شاپور دوم و انوشیروان

تاریخ ایران

تاریخ ایران

دودمان‌های دوران پس از اسلام

طاهریان (۲۰۵ – ۲۵۹ ه. ق.) بنیان‌گذار طاهر ذوالیمینین

صفاریان (۲۶۱ – ۲۸۷ ه. ق.) بنیان‌گذار یعقوب لیث

سامانیان (۲۶۱ – ۳۸۹ ه. ق.) بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله نصر اول – اسماعیل بن احمد و نصر بن احمد

آل زیار(۳۱۵ – ۴۶۲ ه. ق.) بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله مرداویج پسر زیار – قابوس بن وشمگیر

آل بویه (۳۲۰ – ۴۴۰ ه. ق.) بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله عمادالدوله علی – عضدالدوله

غزنویان (۳۸۸ – ۵۵۵ ه. ق.) بنیان‌گذار سلطان محمود غزنوی

سلجوقیان (۴۲۹ -۵۹۰ ه. ق.) بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله طغرل بیک – ملکشاه و سلطان سنجر

خوارزمشاهیان (۴۷۰ – ۶۱۷ ه. ق.) بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله انوشتکین غرجه – محمد خوارزمشاه

ایلخانان مغول (۶۵۴ – ۷۳۶ ه. ق.) بنیان‌گذار هولاکو خان

تیموریان (-۷۷۱ ۹۰۳ ه. ق) بنیان‌گذار تیمور گورکانی اول صفویان – (۹۰۶ – ۱۱۳۵ ه. ق.) بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله شاه اسماعیل اول – شاه عباس

افشاریه (۱۱۴۸ – ۱۱۶۱ ه. ق.): بنیان‌گذار نادرشاه

زندیه (-۱۱۶۳ ۱۲۰۹ ه. ق.) بنیان‌گذار کریم خان زند

قاجار (۱۲۰۹ – ۱۳۴۵ ه. ق.) بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله آقا محمد خان – ناصرالدین شاه

سلسله پهلوی (آغاز۱۳۴۵ ه. ق. ۱۳۰۴ ه. ش.) بنیان‌گذار و سلاطین مهم سلسله رضاخان- محمدرضا پهلوی

جمهوری اسلامی ایران (آغاز ۱۳۵۷ ه. ش.) بنیان‌گذار : امام خمینی (ره)

 

« تاریخ ما» توسط «اِنی کاظمی» در سال ۱۳۸۶ بنیانگذاری شده است. مرکز ثبت این وب‌گاه در «جمهوری اسلامی ایران» می باشد و بیش از ۶۰ درصد از مطالب این وب‌گاه تولیدی و باقی بازنشر مقالات نویسندگان عضو وب‌گاه و تارنماهای مشهور حوزه تاریخ می باشد. مشی عمومی “” حرکت بر اساس رویکردی بی‌طرفانه است و دیدگاه‌های گوناگون و متضاد در کنار هم منتشر می‌شوند و این مسئله موجب انتقاد برخی سایت های اصولگرا و جریان‌های مذهبی شده است.

 

هر گونه کپی برداری آزاد می باشد.